Γιάννης Τριτσιμπίδας

.... "Τα κείμενα που συγκεντρώθηκαν σ’ αυτόν τον τόμο αναφέρονται στον αρχαίο χορό Γέρανο και τον σημερινό Αγέρανο της Πάρου και της Μυκόνου. Ο Αγέρανος, χορός και τραγούδια της Αποκρηάς ( μοσκάρια ή μασκάρια, δηλαδή μασκαρέματα, όπως τη λένε οι παριανοί) έχει καθώς φαίνεται αρχαιότατη καταγωγή. Πρέπει να κρατάει από τον (ή την)  αρχαίο  Γέρανο που σύμφωνα με τους ποιητές πρωτοπαρουσίασε ο Θησέας στη Δήλο γυρνώντας νικητής από την Κρήτη. Ίσως αυτό ακριβώς να ‘ταν το σπουδαίο λάφυρο που ‘φερε μαζί του στον ιωνικό κόσμο: τις ιεροτελεστίες της Μεγάλης κρητικής θεάς, της Αριάδνης, το λαβυρινθικό χορό που, σαν εκφραστής του ανθρώπινου γένους, χόρευε γύρω της ο Αρχιχορευτής, βασιληάς ή ήρωας, τελώντας μαζί της κάποιον ιερό Γάμο. Ποιά ακριβώς ήταν αυτή η λαβυρινθική διαδρομή ή χορός και τι σήμαιναν τα στάδια της κίνησης δεν θα μάθουμε καθώς φαίνεται ποτέ. Πολλοί εικάζουν πως οδηγούσε όντως σε μιαν ιερή, πραγματική ή συμβολική, σαρκική ένωση που διασφάλιζε τη συνέχεια της ζωής, την ανανέωση της «βασιλείας» και της κοσμικής τάξης, μια περιοδική ανανέωση του συμβολαίου μεταξύ θνητών υπάρξεων και θεϊκών δυνάμεων. Στην Πάρο και τη Μύκονο, δίπλα δηλαδή στη Δήλο όπου κατά τον θρύλο φυτεύτηκε ο κρητικός χορός, χορεύεται μέχρι σήμερα ο παραδοσιακός αποκριάτικος «Αγέρανος», χορός σοβαρός και τελετουργικός, χωρίς μουσικά όργανα, με κίνηση συχνά λαβυρινθική. Παραλλαγές του ίδιου χορευτικού τύπου συναντούμε και σε άλλους ελληνικούς τόπους, στην Ήπειρο, την Τσακωνιά, τον Πόντο - Γεράνι, Αερανό ή όπως αλλοιώς είναι γνωστός.  Αφορμή για τη συλλογή των κειμένων και του φωτογραφικού υλικού  ήταν η ενασχόλησή μου με τα έθιμα της άνοιξης,  την εποχή της δημιουργίας του ντοκυμαντέρ «ΤΑ ΕΑΡΙΝΑ. Τραγούδια, χοροί και παιχνίδια στην Πάρο» (2003-4)"...